۱.اللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّاکِرينَ لَكَ عَلى مُصابِهِمْ... برایِ مصیبتِ امسال، مصیبتِ اَعظَم، مصیبتِ دوری از خیمه های شما... ۲. از شما یاد گرفته ام... که در سختیِ مصیبت ها به جای "صبوری"، "شاکر" باشم...! ۳.لَكَ الْحَمْد ...:) که امسال اجازه دادید تنهاییـــــــ قربان صدقه تان بروم... تنهایـیــــــ سینه بزنم... تنهاییـــــــ اشک بریزم... تنهاییـــــــ فدایتان بشوم... پ.ن: عشق

در حال حاضر چقدر به اون آدمی که از بچگی آرزوشو داشتی شبیهی؟ پ.ن:فکرمو درگیر کرده :)

دیشب... یکی از آرزوهای برآورده شدم رو، فروختم! و خیلی وقته... به یکی دیگه از آرزوهای برآورده شدم، با خشم نگاه میکنم! . . پ.ن:نگران بقیه آرزوهامم! شاید بهتر باشه آرزو بمونن! مگه نه؟ پ.ن۲:شایدم من بلد نیستم آرزو کنم! قران نوشت: وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ﴿۶۴_العنکبوت) اين زندگى دنيا جز سرگرمى

#امام رضا علیه السلام: امام، همدم و رفیق... پدر مهربان... برادر برابر... مادر دلسوز به کودک... و پناه بندگان خدا در گرفتاری سخت است... پ.ن:من دورم اما، هر وقت صدات می کنم، جوری کنارم لمست می کنم... جوری باهام رفیق میشی... جوری آرامشم میشی... که آرزو میکنم کاش جوری بودم که میشد همیشه "باشی"... پ.ن2: کاش جوری بودم که میشد همیشه "باشم"... (آخه توکه همیشه هستی،تو که دور نمیشی) پ.ن3:اوایل وبلا

دست به عصایمان می کنند آدم ها! هر وقت که میخواهیم فارغ از همه چیز در آغوششان "رها" شویم... پ.ن: گویی "رها" شدن در این "سراب" ممکن نیست...

"جواب ناله ی ما را

نمی دهد دلبر...

خدا کند که کسی

تحبس دعا نشود..."

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تَحْبِسُ الدُّعَاءَ

پ.ن:مرا اعتباری نیست،

به رسم مروّت

"نگاهم" کنید...

آنقدر در این مسیر شب های ممتد و بی نهایت دیده ام... که برای یک دقیقه بیشتر بودنِ "یلدا" هیچ حافظی باز نمیکنم! آنقدر در این مسیر سردی ها چشیده ام... که دیگر برای این "آخرین زمستانِ قرن" بی تاب نمی شوم! آنقدر در این مسیر "تنها" با "تو "مانده ام... که دیگر همراهیِ هیچ همدلی محتاجم نمی کند! پ.ن:در آستانه ی "سی سالگی" دیگر به این سادگی ها دلم نمی لرزد... پ.ن2: 30 سالگیِ لعنتی...

فرقی نداره چند سال گذشته باشه!
یه دنیا خاطره و حسِ خالص...
در عرض کمتر از یک هزارم ثانیه
جلوی چشمات رژه میرن...
فقط کافیه رایحه ی اون روزها
مجدد به مشامت برسه...

پ.ن:یازده سال گذشت ؟!

پ.ن ۲: بهترین راه برای نگهداشتن اولین و بهترین خاطره ها و و حس و حال خوب همین "حس سومه"...سریع با یه عطر ذخیرش کنید :)

عهد نوشت : نوزدهم بهمن سال هزار و سیصد و نود و نه!

بیش ازینها قدرتمندم... تا میتوانی بزرگ ام کن! پ.ن: کم ن می آورم... پ.ن۲:این قدرت چه لذتی دارد:) تا ابد تو را مدیون سختی های گذشته می کند...

چشم به خاکسترهایش ندوز!
تا جانت از دوری اش گُر نگیرد...
فقط لبخند بزن
و از رویش بپر...

و آواز بخوان:

سردی تو از من

دوری من از تو ...

پ.ن: آرزوهای سوخته...

قران نوشت: كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ،وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَالإِكْرَامِ(الرحمن:26-27)

بی خیالِ تمامِ "خبرهایِ" جهان!

از

"شایعه یِ"

آمَدَن "اَت"

چه خبر؟؟

برایِ سالِ نو،

اول تا آخرِ لیستِ آرزوهایم را،

تنها دو حرف

"کامل" می کند:

...

+

ت

و

پ.ن:

برای خنده ی جهانم،

"لبخندِ تو"

کافیست...

پ.ن۲:سالِ نو مبارک :)

پ.ن۳: سال هزار و سیصد و نود و نه...؟!سال؟!

۱.إِلَهِي...لَمْ يَكُنْ لِي حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَإِلا فِي وَقْتٍ أَيْقَظْتَنِي لِمَحَبَّتِكَ...خدایا...برایم نیرویى نیست که خود را بوسیله آن از عرصه نافرمانی ات بیرون برم،مگر آنگا